و تو نیز
چون آبی بخشنده
به خونِ دلی بدل خواهی شد.
و تو نیز چون تابستانها
که میوههای فراوانش را میبلعند و فراموشش میکنند
از خاطرهها خواهی رفت
و تو نیز از دغدغهها تهی خواهی شد،
اکنون که رفتهای
و نشان قدمهایت را
چون تمامیِ مردگان
با خود
بردهای.
«شمس لنگرودی»