| |
|
سه شنبه 29 مرداد ماه سال 1387 |
|
خداحافظ همین حالا
|
در دلم چیزی هست ، مثل یک بیشه نور مثل خواب دم صبح
و چنان بی تابم که دلم می خواهد
بدوم تا ته دشت
بروم تا سر کوه
دورها آوایست که مرا می خواند
و خدای که در این نزدیکی است ...
گاهی
برای رفتن احتیاج به پرواز 226 هست و مقصدی به ناکجا آبادی داستانهای بی
در و پیکر و به زمانی به طویلی دوسال در لحظه های از ناب ترین های
زندگیت .و به اجبار مذکر بودن و با هزینه ای گزاف برای رسیدن به مقصدی تهی و مملو از هیچ برای هیچ .
بعد گذشت قریب به 24 سال برای من شنبه ای در پیش است که نوید دهنده رسیدن زمانیست که باید دست از تمامی داشته هایم بشویم و قصد سفری کنم که قرار است چیزی را به من بدهد که قبل از آن هرگز از او مطالبه نکرده ام .چیزیکه هرگز فک نمیکنم با پرداخت زیباترین های زندگیم به آن دست پیدا کنم .
حال با تمام خاطره های این دنیای مجازی و دوستای که هرگز ندیدمشون برای نزدیک به دو ماه از همه خداحافظی میکنم ...
س ا ج د |
..................................................................................
|
