چقدر داستان مسخره ای میشه وقتی جریان رویداد و حادثه ها رو در چرخش 360 درجه ای میبنی که انگار به ظن گرد بودن زمینو اتفاقات ، بعد مثلن دو سه سال عین گذشته می بینی با این تفاوت که حالا ممکنه نقش افراد تو این دیار دوار با هم جابه جا شده باشه و باقی قراین و نشانه ها هر کدوم جای خودشون مونده باشن .حالا مسخره تر از همه اینه که تو این چرخش 360 درجه ای تو جایگاه افول رو دنبال کرده باشی و مابقی صعود ! البته نه اینکه بخوام بگم از پله های ترقی طی شده اطرافیان ناراحتم که دیدن هر کدوم از رفقا که بعد مدتها به سرانجامی و ساحل آرامش نسبی که رسیدن ، خودش کلی ذوق مرگی برام به همراه داره خصوصن که وضع نزار گذشته شون آدمو از این موفقیتشون خوشحال میکنه ولی خب هیچکدوم از اینها باعث نمیشه تو دست روزگار و شب و روز شدن لحظه های که دست به دست هم دادن تا تو بر خلاف تلاشهای که کردی  به عقب قدم بذاری رو ببخشی و به زمین و زمان  چند تایی فحش آبدار ندی !!