گاهی رفتن رسیدن نیست .گاهی انتهای جاده های زندگی مقصد نیست . گاهی زندگی همان پیچ و خم های ست که گذروندن لحظه لحظه ش بسان حمل کوله باری از هیچ و یا خار و خاشاکی از رنج است .گاهی داشتنی های لازم و ملزوممون همون داشته های بی اهمیت دور و برمونه که در افق نداشته های مورد آرزومون گم شده .گاهی دغدغه های اشتباهمون دورمون میکنن از خواسته های واجب زندگی امروزمون ! گاهی قدر آدمهای ناخوشایند اطرافمون دونسته میشه در لحظه های آتی گذرونده شده با آدمهای که لحظه لحظه بودن باهاشون زنده کننده آرزوی همون آدمای ناخوشایند دیروزمونن .

       گاهی امروزمون همون دیروزمونه همون رنگ و بوی کهنه و گرد و غبار گرفته گذشته های دورمون بی روزنه نوری از سوسوی امیدی به فردای بهتر از امروزمون ! گاهی روزهای از زندگی مون میرسه که مواجه شدنامون با مدرنیته و ..ما رو بی جهت سوق میده به باد دادن سادگی و صفای اعتقادات درسته البته سنتی گذشته مون .گاهی بدامون میشن جدید اندیشدن ها مون  و گاهی سنت گراهای قدیمیمون و گاهی درمونده بین این و اون ...

       گاهی ...